مقدمه
در دوران حاضر شاهد طغیان اطلاعات و ضعف تصمیمات هستیم. گردآوری و مدیریت داده‌ها در بسیاری از سازمان‌ها به‌خوبی انجام می‌شود و فناوری‌های پیشرفته‌ای در این حوزه‌ها وجود دارد اما نتیجه استفاده از این فناوری‌ها، تولید انبوه اطلاعات است که مانند سیل همه‌چیز را با خود می‌برد. حلقه مفقوده بین اطلاعات گسترده و استنتاج تصمیمات، «دانش» است که باید به‌خوبی مدیریت شود و یک لیوان آب گوارا به تصمیم سازان و تصمیم گیران بدهد!
همواره دانش به‌عنوان یک منبع محسوب شده است؛ اما در دو دهه گذشته تمرکز و توجه بر مدیریت دانش بسیار بیشتر شده، زیرا رقابت‌ها افزایش‌یافته‌اند؛ نیازها بیشتر و ظریف‌تر شده‌اند؛ حرکت به‌سوی اقتصاد دانش‌بنیان سرعت گرفته است و... نکته مهم اینجاست دانش مزیتی است که چندان تقلید نیست؛ بنابراین مهم‌ترین نقش را در پیشرو بودن و پیشرو ماندن ایفا می‌کند.
«مدیریت دانش» بر جامعیت و یکپارچگی در شناسایی مسائل دانشی، تولید، انتشار و بهره‌برداری از دانش تأکید می‌کند و قواعد و ابزارهای مؤثری را پیشنهاد می‌دهد. هر چه حوزه فعالیت و ذی‌حقان یک سازمان گسترده‌تر، پیچیده‌تر و متنوع‌تر باشد، مدیریت دانش ضروری‌تر است.
هرچند همه سازمان‌ها با ابزارهایی مانند نامه‌نگاری و رایانامه (ایمیل)، گزارش‌نویسی و … فعالیت‌های دانشی را انجام می‌دهند؛ اما معمولاً از روش‌ها و ابزارهای جزیره‌ای و ناهماهنگ استفاده می‌نماید که بهره‌وری پایینی در پی‌دارند.
مدیریت دانش به نظم دهی و ارتقای سامانه دانش می‌پردازد. هر چه سامانه دانش یک سازمان هم‌افزایی بیشتری داشته باشد، دستیابی به اهدافی نظیر ارتقای آگاهی ذی‌حقان (کارکنان، مشتریان، تأمین‌کنندگان و ...) و همراهی آن‌ها با سازمان، تقارن اطلاعاتی بین کارکنان و مدیران، استفاده از تجارب و درس‌آموزی از آن‌ها، اجماع در مباحث نظری و انجام اقداماتی مانند طراحی برنامه راهبردی، راه‌اندازی اتاق فکر، مستندسازی تجربیات، هماهنگی آموزش با دانش‌های موردنیاز، مدیریت پروژه‌های پژوهشی، نوآوری باز، شناسایی خبرگان و متخصصان داخلی و بیرونی و... بهتر و سهل‌تر خواهد بود.
مدیریت دانش ارتباط بسیار زیادی مقوله‌هایی مانند کارآفرینی سازمانی، نوآوری باز، کیفیت و سازمان یادگیرنده دارد. پژوهش‌های متعددی برای سنجش تأثیر مدیریت دانش بر بهره‌وری، رشد، سودآوری و …. انجام‌شده که نتایج آن‌ها گویای تأثیر بسیار بالای مدیریت دانش در دستیابی به اهداف سازمان‌ها است.


ضرورت مدیریت دانش

• جلوگيري از دوباره كاري‌ها، تطويل پروژه‌ها و اتلاف منابع
•  افزايش كيفيت و دقت انجام فعاليت‌ها
•  افزايش راندمان انجام كارها
•  كمك به تدوين استانداردها، تهيه و تدقيق فهارس بها
•  كاهش نگراني نسبت به جابجايي يا خروج كاركنان كليدي
•  كاهش زمان و ساير منابع لازم جهت حل مسائل و مشكلات پروژه‌ها
•  محدود نمودن حوزه سعي و خطا و ريسك در انجام فعاليت‌ها














 
بعضی از کارکردهای مدیریت دانش
• راه اندازی اتاق فکر  
• رصد و پایش
• طراحی برنامه‌های راهبردی و عملیاتی
• مستندسازی تجربیات
• ایجاد تقارن اطلاعاتی
• هماهنگی آموزش با دانش‌های مورد نیاز
• مدیریت فرایندها و پروژه‌های پژوهشی
• بهره وری در تولید محتوا (کتاب، مقاله و …)
• نوآوری باز
• شناسایی خبرگان و متخصصان داخلی و بیرونی
• ایجاد سازمان یادگیرنده
• کارآفرینی سازمانی
• کاهش دوباره کاری‌های دانشی  و …
 




































چشم انداز کارگروه
- مدیریت دانش به خوبی در اعضاء کارگروه پیاده سازی شده و پیامدهای آن ارتقای کیفیت، سودآوری و رشد آن مجموعه‌ها گردد.


راهبردهای کارگروه
o ارائه خدمات به هنگام، علمی و مبتنی بر تجربه با رویکرد حمایتگری
o ایجاد برندی خوشنام، علمی و کارآمد
o حضور و شرکت موثر در کلیه برنامه‌های مرتبط با حوزه‌های کارگروه
o ارائه و اجرای سیاست‌های نوین و به هنگام علمی در ترویج و انتشار حوزه‌های مختلف مدیریت دانش
o ایجادی کارگروهی توانمند در حوزه‌های سیاستگذاری، مشاوره‌ای و عملیاتی، مرتبط با فعالیت‌های دانشی


اهداف کارگروه
کاربردها و اهدافی که از تشکیل کارگروه مدیریت دانش انتظار می‌رود عبارت‌اند از:
1. تسهیل اشتراک دانش بین کارشناسان، مدیران و صاحب‌نظران یک سازمان
2. ایجاد بستری ارتباط تعاملی با اعضاء انجمن و مخاطبان اعضاء
3. انتشار گزارش‌ها و کتب علمی برای استفاده اعضاء انجمن و مخاطبان اعضاء
4. به بحث گذاشتن طرح‌ها، ایده‌ها و تصمیمات استراتژی اعضاء کمیته راهبردی قبل از اجرایی کردن آن در راستای تقویت تصمیمات و مشخص شدن زوایای پنهان آن ایده‌ها و نظرهای مطرح‌شده؛
5. ایجاد اتاق‌های فکر و جوامع مجازی برای گسترش همکاری و دسترسی به دانش در بین اعضای انجمن
6. شناسایی صاحب‌نظران و علاقه‌مندان درون و برون‌سازمانی برای گرفتن مشارکت و همکاران آنان در راستای اهداف کمیته
7. بالا بردن توانمندی‌های اعضاء انجمن در بکاربستن روش‌ها و فرآیندهای دانشی
8. امکان پرسش و پاسخ بین افراد، آشنایی افراد با توانایی‌ها و تخصص دیگران و … در راستای ترکیب دانش‌های موجود و انتقال دانش با روش اجتماعی؛
9. ایجاد همگرایی بین اعضاء کمیته با طراحی و تدوین اسناد به‌صورت مشارکت جمع وسیعی از افراد به‌صورت یکپارچه در راستای هم افزایی در کلیه سطوح فعالیتی انجمن